Birma: co warto zobaczyć

Birma znana też pod nazwą Mjanma to państwo w Azji Południowo – Wschodniej nad Zatoką Bengalską. Tak jak inne kraje azjatyckie wyróżnia się niezwykle bujną i zróżnicowaną przyrodą. Odwiedzając Birmę można liczyć na wyjątkowo malownicze widoki. Jednak największą atrakcją tego kraju jest wyjątkowo bogata kultura buddyjska. Liczba rozmaitych obiektów kultu może przyprawić o zawrót głowy! Niemal każde miejsce w Birmie ma też swoją legendę, która przypisuje mu mistyczne znaczenie. Podróż do Birmy jest więc zarówno podróżą w świat materialny, jak i duchowy.
Przez długie lata Birma była krajem niemal niedostępnym dla przybyszów z zewnątrz. Turystyka rozwinęła się tutaj dopiero pod koniec XX wieku, stając się ważnym segmentem narodowej gospodarki. Jednak nadal jest to mało popularny kierunek azjatyckich podróży, dzięki czemu podróżnicy wciąż mogą zetknąć się z autentyczną, nieskomercjalizowaną kulturą.

Jakie miejsca w Birmie warto odwiedzić?
Mandalay to drugie pod względem wielkości miasto. Charakterystycznym miejscem jest wzgórze, z którego roztacza się panorama miasta. Wedle buddyjskich wierzeń jest to miejsce święte. Warto też obejrzeć kompleks pałacowy – niestety został częściowo zniszczony podczas II wojny światowej. Obecnie w części zachowanych zabudowań znajduje się Muzeum Kultury.
W Mandalay na uwagę zasługuje też Klasztor Shwenandaw oraz świątynia Mahamuni. To wyjątkowo ważne miejsce w religii buddyjskiej – wedle wierzeń znajdujący się w niej posąg powstał jeszcze za życia Buddy i został przez niego napełniony życiem. Buddyści wierzą, że posąg jest wiecznie żywy.

http://planetescape.pl/kraj/birma/

Rangun to dawna stolica państwa. Znajduje się tam Pagoda Shwedagon - jeden z największych zabytków Birmy. To buddyjska świątynia, wedle legendy została wybudowana już 2500 lat temu. Położona na wzgórzu już z daleka olśniewa swoim blaskiem, którego źródłem jest złoto pokrywające świątynię. Nie wiadomo, ile dokładnie złota zużyto do udekorowania pagody i ile zgromadzono wewnątrz, ale wedle ostrożnych szacunków jest to około dziewięciu ton cennego kruszcu. Jednak to co dla buddystów najcenniejsze to nie złoto, a osiem włosów Buddy, które są przechowywane w świątyni. Zabytkowa budowla wciąż jest imponująca, jednak nieco nadszarpnięta przez czas. Obecnie trwa zbiórka funduszy na prace remontowe.
Będąc w Rangunie warto też obejrzeć inne pagody: Sule i Botahtaung, a także dawne budynki ministerialne o unikatowej architekturze. Na szczególną uwagę zasługuje Synagoga Musmea Jeszua. Jest to ostatnie zachowane żydowskie miejsce kultu w Birmie. Budynek pochodzi z końca XIX wieku. Nadal jest to miejsce, w którym aktywnie działa gmina żydowska, choć jej liczebność znacząco zmalała – dziś to jedynie dwadzieścia osób. Szukając śladów kultury żydowskiej w tej okolicy warto też zajrzeć na cmentarz, gdzie zachowało się kilkaset macew.

Bagan – to starożytne miasto, które słynie z ogromnej liczby zabytków. To ponad 2 tysiące pagód buddyjskich, blisko tysiąc świątyń i ponad 400 klasztorów. Miasto leży w prowincji Mandalaj i było stolicą Pierwszego Imperium Birmańskiego. „Program obowiązkowy” to przede wszystkim cztery najważniejsze świątynie: Gawdawpalin, Ananda, Dhammayangyi i Thatbyinyu. Warto też obejrzeć imponującą Pagodę Shwezigon. Wedle legendy o świętości tego miejsca stanowi ząb Buddy i kość czołowa przechowywane w środku. Z architektonicznego punktu widzenia Pagoda wyróżnia się budulcem – jest zbudowana z trudno dostępnego piaskowca.

Jezioro Inle to drugie pod względem wielkości jezioro w Birmie. Atrakcją turystyczną czyni je wyjątkowo bogata przyroda, a także enedemiczne gatunki fauny i flory. W okolicy bez trudu można wynająć łódkę, by popływać po jeziorze. Rejs jest okazją, by poobserwować życie w tradycyjnych domkach na palach. Życie rybackich rodzin niemal w całości toczy się na jeziorze. Podczas gdy mężczyźni zajmują się poławianiem ryb i wodorostów, kobiety zajmują się tradycyjnym rzemiosłem: tkaniem i szyciem ubrań, które sprzedają na lokalnym targu. Część mieszkańców regionu jeziora Inle specjalizuje się też w wyrobie tradycyjnej biżuterii ze srebra.

Autor