Wsi spokojna, wsi wesoła, czyli życie na malezyjskiej prowincji.

Malezja, wbrew pozorem, nie jest biednym, zacofanym krajem, ale bogatą i wciąż rozwijającą się gospodarką z ogromnym potencjałem. Tutejsze miasta to metropolie stanowiące prawdziwe centra biznesowe. Jednak poza tym miejskim obliczem Malezji, istnieje drugie, mniej skomercjalizowane i nieodkryte jeszcze przez masową turystykę. To rejony kampung, czyli najprościej mówiąc malezyjskie wsie. Nigdzie indziej nie spotkamy tak otwartych i przyjaznych ludzi, pysznego i świeżego jedzenia oraz tak pięknie rozgwieżdżonego nieba.

Tradycyjne malajskie domy
Tradycyjne domy buduje się w Malezji z drewna. Do ich budowy nie zostaje użyty ani jeden gwóźdź! Konstrukcja domu powstaje na podobnej zasadzie, na jakiej układa się puzzle. Jedna część skutecznie unieruchamia kolejną. Nie ma obawy, że któraś część nie będzie pasowała. Wszystkie są idealnie wyprofilowane. To bardzo praktyczne rozwiązanie, bo taki dom można w razie potrzeby z łatwością rozbudować o kolejne elementy konstrukcji.

Domy malajskie powstają na palach, co zabezpiecza je przed wilgocią. Pora deszczowa potrafi tutaj naprawdę dać się we znaki. Dodatkowo im wyżej znajduje się dom, tym mniejszy dostęp do niego mają owady i zwierzęta. Istnieje nawet możliwość przeniesienia takiego domu w całości na inne miejsce. Pale nie są, bowiem w żaden sposób wmurowane w podłoże. Wystarczy kilkunastoosobowa grupa osób, a dom w kilka chwil ląduje na zupełnie innym miejscu. I znika problem uciążliwych sąsiadów.

Jeżeli chodzi o wnętrze, to jest ono bardzo przestronne. Ściany są tu uważane za zbyteczne. Osobno wydzielona jest natomiast kuchnia, w której potrawy gotowane są na wolnym ogniu! Przypominamy, w domu z drewna! Miejscowi twierdzą jednak, że pożary to rzadkość.

Stroje mieszkańców wsi
Naczelna zasada brzmi: im bardziej kolorowo, tym lepiej. Stroje bardzo często są także kwieciste. Nadruki kwiatowe czy motywy roślinne są niezwykle popularne. Materiały charakteryzują się przewiewnością. Dzięki temu można czuć się komfortowo i świeżo nawet w największy upał. Kobiety noszą tradycyjny strój baju kurung. Jest to długa tunika z rękawami, a pod spodem długa spódnica. Niektóre kobiety zakładają na głowę chusty, ale nie jest to obowiązkowe. Mężczyźni noszą baju Melayu. To koszula i spodnie, które w pasie przewiązuje się kolorowym sarongiem. Typowym męskim nakryciem głowy jest tanjak.

Wiejskie wozy
Tradycyjne dla malezyjskiej wsi są wozy zaprzęgane w byki. Do przewozu towarów używa się ich uproszczonej formy. Natomiast te, które służą do transportu są bogato zdobione. I bardzo efektowne. Posiadają dach wykonany ze strzechy, malowany w rozmaite kolory. Takimi wozami podróżują bogaci mieszkańcy wsi. Z przodu wozu przewidziane jest miejsce dla dwóch osób, z tyłu składuje się raczej towary. Oczywiście podróż takim wozem związana jest z pewnymi niewygodami. O jakiejkolwiek amortyzacji można zapomnieć. W czasie jazdy czuje się dosłownie każdy kamień. Ten środek transportu powoli odchodzi w przeszłość. Jednak w niektórych wioskach zobaczymy go bez problemu. Nie brakuje też punktów naprawy i dekoracji wozów.

Na co dzień mieszkańcy wsi korzystają z innego, dosyć zaskakującego środka transportu. To kultowe już skutery marki Vespa produkowane we Włoszech. Są obecne w wielu malezyjskich wioskach. Wielobarwne, pięknie prezentują się wśród ryżowych pól.

Autor